Tuesday, July 11, 2006

තෙල්, ලේ සහ කඳුලු

චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග මහත්මියගේ ජනාධිපති ධූරයේ අන්තිම මොහොතේ දී 'ලංකාවේ තෙල් නිධි ඇත' යන ප්‍රකාෂය ඇය කරන්නේ බලලා මල්ලෙන් එලියට පැන්නා වගේ යන පැරණි පිරුල සිහිකරවමිනි. එයින් නොනැවතුනු ඇය ඛනිජ තෙල් සම්බන්ධ ආයතන ගනනාවක් ස්ථාපිත කර ගිවිසුම් ගනනාවක් අත්සන් කිරීමට ද කටයුතු කලාය. මෙතෙක් කලක් සඟවා සිටි මෙම රහස එලියට ඒමට හේතුව කුමක්ද?


තෙල් ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමට ඒ හා සම්බන්ධ ආයතන තිබිය යුතු අතර එවැනි ආයතන ඇතිකිරීමට පෙර තෙල් තිබෙන බව හෙලිකල යුතුය. අවසන් මොහොතේ හෝ තෙල් ගිවිසුම් ගසා රටට වැඩක් කිරීමේ පරම පවිත්‍ර චේතනාවක හිටපු ජනාධිපතිනිය තුල නොතිබුනානම් (එසේ තිබුනේ යැයි කිසිවෙකුට සිතේ නම් මෙම ලිපිය මෙතැනින් එහාට කියවීමෙන් පලක් නොවේ) එම ගිවිසුම් සඳහා ඇයට යම්කිසි බලපැමක් හෝ එම ගිවිසුම් වලින් ඇයට යම්කිසි ලාභයක් තිබුනා විය යුතුය. නිසැකවම ඇයට යම්කිසි උපකාරයක් හෝ බලපෑමක් කර මෙම ගිවිසුම් අත්සන්කරවාගැනීමට ක්‍රියාකල පාර්ශවට මෙම ගිවිසුම් අතිශයින් ම වැදගත් හා හදිසි එවා බව පැහැදිලිය. ඇගෙන් පසුව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බලයට පත්වුවහොත් මෙම ගිවිසුම් ගසාගැනීමට අපහසු බවත් ඒ නිසා ඒ ආකාරයේ හදිසි ක්‍රියාමාර්ගයකට පෙලඹුන බවත් පැහැදිලිය.

චන්ද්‍රකා විසින් අත්සන් කල හා අත්සන් කිරීමට උත්සාහ කරන ලද ඛනිජ තෙල් සම්බන්ධ සියලුම ගිවිසුම් පිටුපස නෝර්වේ රාජ්‍යය හා නොර්වේ සමාගම් සිටී. කෙසේවුවත් චන්ද්‍රිකා‍ගේ හෝ නොර්වේ මහත්වරුන්ගේ හදිසියට හෝ අඥ්ඥානකමට පින් සිදුවන්නට නොර්වේ සාම දූතයන්ගේ නිරුවත සාක්ෂි සහිතව ජනතාවට තේරුම් ගැනීමට හැකිවිය. වර්තමානයේ සැබෑවටම නොර්වේ උදව් කරන සාමයක් නැත. ඒ බව දැන් පක්ෂ බේදයකින් තොරව සියලු ජනතාව දන්නා අතර ජනතාව එය දන්නා බව නෝර්වේ ද දනී. දැන් ඇත්තේ අලජ්ජිතව බලහත්කාරයෙන් අපේ රටේ ප්‍රශ්ණවලට මැදිහත්වී සිටීමකි. ‍සැබවින්ම මෙහිදී අපට බලපෑම් එල්ල කරන්නේ නෝර්වේ නොවේ. නෝර්වේ යනු බටහිර මංකොල්ලකරුවන්ගේ එක් ඒජන්ත කෙනෙක් පමණි. හුදකලා රටක් ලෙස ගතහොත් ලංකාවෙන් හතරෙන් එකක පමන ජනතාවක් වෙසෙන, 27000 ක් තරම් වූ කුඩා හමුදාවක් ඇති, මාලුකාරයන්ගෙන් පැවතෙන ජාතියකට කිසිසේත් ලංකාව බියවිය යුතු නැත.

කෙසේ හෝ ලංකාවේ තෙල් ඉල්ලම ගිලගැනීමට බටහිර රටවලට හැකි වුවහොත් එයින් වැඩිපුර කුටිටියක් ඩැහැගැනීමට අවසානය වනතුරු ඕනෑම බැනුමක් අහගෙන වටේ කැරකි කැරකී සිටීමට නෝර්වේ සූදානම් බව අපි වටහාගතයුතුය. ඉරාකයේ, සුඩානයේ, ටිමෝරයේ තෙල් දඩයම ක්‍රියාත්මක වුනේ එක් එක් ස්වරූපයන්ගෙන් හා එක් එක් ආකාරයේ උපක්‍රම භාවිත කරමිනි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා බලයට පත්වීමත් සමඟ ලංකාව සඳහා වූ උපක්‍රම සම්පූර්‍ණයෙන්ම නැවත සංස්කරනට කිරීමට බටහිර කොල්ලකාරී රටවල් ක්‍රියාකම්න් සිටින බව බව ලංකාවේ ත්‍රස්තවාදී ප්‍රශ්ණය සම්බන්ධයෙන් දැන් දැන් සිදුවන ක්‍රියාකරාකම් වලින් පැහැදිලිය. උන්ගේ අරමුණ පැහැදිලිය. උන්ට තෙල් ද අපට ලේ හෝ කඳුලු හෝ ඒ දෙකම ලැබෙන අවසානයක් කරා එම අරමුණු ක්‍රියාත්මකය. සුඩානයේ ආකාරයේ ප්‍රතිචාරයකින් කඳුලු උරුමවනු ඇති අතර ඉරාකයේ ආකාරයේ ප්‍රතිචාරයකින් ලේ සහ කඳුලු යන දෙකම උදාකර දෙනු ඇත.

අප කල යුත්තේ කුමක්ද? අද ලෝක දේශපාලනය යනු ලෝක ව්‍යාප්ත වෘත්තීය මංකොල්ලකරුවන් ප්‍රමුඛ කොටගත් මංකොල්ලකාරී ගෝත්‍ර කීපයක් සම්පත් සහ වෙලඳපොල සඳහා දඩ‍යමේ යෙදීම සහ අන්තවාදී මත පදනම් කරගත් අමන ත්‍රස්තවාදී ව්‍යාපාරවල(කොටි ත්‍රස්තවාදීන් මෙම ගනයට අයත් නොවේ. ඔවුන් ජාත්‍යන්තර මංකොල්ලකරුවන්ගේ ආයුධයක් පමණි) අසාර්ථක ප්‍රතිවිරෝධයනුත්ය. රාජ්‍යයන් ලෙස මෙම ක්‍රමයට සාර්ථක ප්‍රතිවිරෝධයක් දැක්විය හැක්කේ උතුරු කොරියාව ආකාරයේ භාවිතයන් තුලින් පමණි. නමුත් බොහෝ රටවලට (ඉන්දියාවට පවා) කැමැත්තෙන් හෝ අකමැත්තෙන් යම් ප්‍රමාණයකට තමන්ගේ ර‍ටවල අවශ්‍යතාවයන් යටපත් කොට මංකොල්ලකරුවන්ගේ අවශ්‍යතාවයන් සඳහා හැඩගැසීමට සිදුවී තිබේ.

ඉහත සඳහන් කරන ලද පසුබිම තුල චන්ද්‍රිකා, රනිල්, ප්‍රභාකරන් යනු සැලකියයුතු මාතෘකා නොවේ. මහින්ද චින්තනය අද කරලියේ රඟදැක්වුව ද එයද තාවකාලික වෙළඳ නාමයක් පමණක් බව හැදෙන ගහ දෙපෙත්තෙන් දැනේ යන න්‍යාය හා ගණිත අභ්‍යුහනය ආශ්‍රයෙන් සාධනය කල හැක. නමුත් ජාතිය හමුවේ පවතින අවදානම හා තර්ජනයට අනුව පිලිතුර නිර්‍මාණය කල යුත්තේ සමස්ත ජාතිය විසිනි. මහින්ද චින්තනය බලයට ගෙනා ජාතික ව්‍යාපාරයේ කාර්යභාරය එයින් නොනැවතී තවත් ඉදිරියට යා යුතු බවත්, ජාතිය හමුවේ ඇති අභියෝග ජයගැනීමට වසර දහස්ගනනක ජාතියක් වශයෙන් ලත් පරිණතභාවය යොදාගත යුතු බවත් අපි අවබෝධ කරගත යුතුය. එනිසා සාම වෙ‍ළෙන්ඳන්ගේ අරුමෝසම් විසඳුම් ද පරගැතියන්ගේ නිවට විසඳුම් ද පරාජය කර උන්ට කඳුලු අපට තෙල් ලැබෙන ගමනකට යාම සඳහා ප්‍රමාණවත් ජාතික කතිකාවක් ඇරඹිය යුතුව ඇත.

Monday, May 15, 2006

හඳනළ මහතාගේ ප්‍රංශ කැමරාව

ජාත්‍යන්තර කීර්තියට පත් ඡායාරූප ශිල්පී හඳනළ මහතාගේ තවත් ප්‍රදර්ශණයක් කොළඹ කලාභවනේ පැවැත්වෙන බව අසා මමත් මඳක් කිට්ටු කලෙමි. ප්‍රදර්ශණයට ඇතුල්වෙන තැනම සවිකර තිබූ දැවැන්ත ඡායාරූපයක් දැක මම එකවරම ගල්ගැසී සිටියෙමි. අඩි 10*10 ප්‍රමාණයේ විශාලත්වයට රාමුකර තිබුනේ අසූචි ගොඩක ඡායාරූපයකි. මඳක් විමතියට පත්වූවත් හඳනළ මහතා ගැවසෙන ඉසව් ගැන සාමාන්‍ය අවබෝධයක් ඇති නිසා මම ගානක‍ට නොගෙන ඇතුලට රිංගා ගතිමි. ඇතුලත වූයේ මහා ම ගාලගෝට්ටියකි. ආචාර්‍යවරු, මහාචාර්‍යවරු, සංගීතාචාර්‍යවරු, ඡායාරූපාචාර්‍යවරු, සංස්කෘතිකාචාර්‍යවරු, නූතනවාදාචාර්‍යවරු ආදී සියලුම ආකාරයේ චාර්‍යවරු එකිනෙකා පරයා වාදකරමින් සිටියහ. කිසිමාකාරයේ විශේසඥ්ඥ දැනුමක් නොමැති නිසා ත් වාදයකට නොපැටලී ඡායාරූප නැරඹීම අපහසු වූ නිසාත් වාදවලට සවන්දෙන්න පටන්ගතිමි.


පලමුවෙන්ම මට හමුවූයේ ප්‍රදර්ශණයේ පිලිගැනීමේ නිලධාරියාය. ඔහු ගත්කටටම අර ඡායාරූපය ගැන මාගේ අදහස් විමසීය. මම අදසක් පල නොකොට ෂේප් වෙන්න හදද්දී ඔහු ම අදහස් පලකරන්නට විය. "මේ ඡායාරූපය ඉතා දුර්ලභ ගණයේ ඡායාරූපයක්. ජාත්‍යන්තර ඡායාරූප ප්‍රදර්ශන ගානකටම ඉදිරිපත් කරලා සම්මාන පවා ලැබිලා තියනවා මේකට. නමුත් ලංකාවේ මේක ප්‍රදර්ශණය කරන ප්‍රථම අවශ්ථාව මේකයි. ඉතින් ජාත්‍යන්තර තලයේ ඡායාරූපයක් කාලෙකට පස්සේ බලාගන්න ලැබීමත් එක අතකින් ලොකු භාග්‍යයක්. මම පොඩ්ඩක් විස්තර කරන්නමි ඔහු මේ ඡායාරූපය ගත්තේ කොහොමද කියලා. හඳනළ මහත්තයා දවසක් හොඳ ඡායාරූප කිහිපයක් ගන්න හිතේ තියාගෙන පේරාදෙනිය මල්වත්තේ රොබරෝසියා මල් පිපිච්ච පාරක් දිගේ ඇවිදගෙන යනවා. ඔහුට පේනවා මල් ගස් අතර ඉඳගෙන ඉන්න ආදරවන්‍තයෝ, තනකොල උඩට මල් වැටිලා නිකං පාට පාට ලෝකයක් වගේ. එතකොට තමයි හඳනළ මහත්තයාගේ විමසුම් ඇස ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. ඔහුට සියුම් සද්දයක් ඇහෙනවා හරියට මී මැස්සන්ගේ වගේ. මී මැස්සන්ගේ සද්දේ ඔස්සේ යන ඔහුට හම්බවෙන්නේ නිලමැස්සන් පිරිචිච අසූචි ගොඩක්. හඳනල මහත්තයත් හොය හොයා හිටියේ ඒ වගේ කිසිම ඡායාරූප ශිල්පියෙකුට විශය නොවුන අලුත්ම ඉසව්වක් තමයි. එතුමා වහාම දෙකට නැමිලා අසූචි ගොඩේ ඡායාරූපයක් ගන්නවා. වැදගත්ම දේ තමයි අඩුගානේ ප්‍රංශ ජායාරූප ශිල්පියෙක් වත් මේ වගේ නැවුම් විශය ක්ෂේත්‍රයක් ඔස්සේ තමාගේ කැමරාව මෙතෙක් මෙහෙයවූයේ නැති එක. එක් ප්‍රසිද්ධ ප්‍රංශ විචාරකයෙක් කියනවා මෙම ඡායාරූපයෙන් අවුරුදු දහස් ගනනක් තිස්සේ අප්‍රසන්න දෙයක් ලෙස සැලකූ අසූචි වලට නවතම අර්ථකථනයක් ලැබුනා කියලා." මා ගේ වාසනාවක‍ටදෝ ප්‍රධාන දොරෙන් තවත් පුද්ගලයෙක් පැමිණි අතර පිළිගැනීමේ නිළධාරියා මා අතහැර ඔහු වෙත ගොස් මට දුන් දේශනාවම දෙන්නට විය.

එන්න එන්නම ඡායාරූප ප්‍රදර්ශනයේ වටිනාකම මට අවබෝධ විය. සිකුරිටිකාරයා අර වගේ ටෝකක් දුන්නා නම් ශාලාව පිරිලා ඉන්න උගත්තු මොන වගේ ටෝක්ස් දෙයිදැයි මගේ සිතේ කුතුහලයක් හටගති. කට්ට පෙනුමක් තියන තට්ට මහත්තයෙක් කීපදෙනෙක් වටකරගෙන ඡායාරූපයට නොසෑහෙන්න බනිනවා ඇසුනි. "මේ යකාට පේරාදෙනිය මල්වත්තේ ගන්න එකක් නැතුවද මේ අසූචි ගොඩක් ෆොටෝ ගහලා හැමෝටම පේන්න මෙතන ගහලා තියෙන්නේ. එහෙම එකක් දැක්කම උදැල්ලක් අරන් වහලා දාන්නේ නැතුව ෆොටෝ ගහලා අපිටත් ගෙනල්ලා පෙන්නනවා. ප්‍රදර්ශනේ බලන්න ආපු අපිටත් කරපු අපහාසයක් මේක. මේවා බලන්න අපි කලා භවනට එන්න ඕනද? අහවල් කලාත්මක බාවයක් ද මේ ඡායාරූපයේ තියෙන්නේ?"

එතකොටම පශ්චාත් නූතනවාදී විලාසිතාවට කොණ්ඩය සකස්කරගත් පොරක් මෙහෙම ටෝකක් දැමීය. "මිස්ටර් මේක ටිකක් පැහැදිලි කරගන්න බලන්න. හැමෝම හැමෝටම පාවිච්චි වෙන නවීන ලෝකයේ මේක එච්චර දෙයක් නෙමෙයි. කැමරාව ට අසූචි ගොඩ පාවිච්චි උනා අසූචි වලට කැමරාව පාවිච්චි උනා. ෆො‍ටෝ එකට කැමරාව පාවිච්චි උනා, අපිට ෆොටෝ එක පාවිච්චි උනා. ෆොටෝ එකට අසූචි පාවිචිචි උනා, අසූච් වලට අපි පාවිච්චි උනා. ඉතාමත් සරලයි නේද?

මහත්තයා මේ ඡායාරූපය ගන්න කැමරාව අරන් දීලා තියෙන්නේ ප්‍රංශයේ සංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය. මහත්තයා මේ ඡායාරූපයට අපහාස කරනවා කියන්නේ ප්‍රංශ රජයටම කරන අපහාසයක්.

එතකොටම ටිකක් පස්සට වෙන්න හිටපු නිවට පෙනුමක් තිබ්බ පොරක් උඩපැනපැන ‍ටෝක්ස් දෙන්න පටන්ගත්තේය. "අසූචි ඇඟේ තියනකොට හොඳනම් එලියට දැම්මාම නරක වෙන්නේ කොහොමද? මම නම් කියන්නේ කෑවත් වරදක් නෑ. කොහොමත් බඩේ තිබුන දේවල්මනේ. ආපහු බඩටම යනඑක විතරයි නේ." මට නම් ඔහුගේ කතාව ඇල්ලුවේ නැතිවුනාට පැත්තක හිටපු ප්‍රංශ පෙනුමක් තිබූ සුද්දෙකු‍ටනම් හොඳටම හිතට අල්ලලා ගියබව පේන්න තිබුනි. පොර ගාවට කිට්ටු කරලා ඔයාට ඡායාරූපකරනයට එන්න එහෙම අදහසක් නැද්දැයි සිංහලෙන්ම අහනවා මට පස්සේ දක්නට ලැබුනි. අසූචි කන්න ම ඕන නෑ අනිත් අයට කවන්න පුලුවන්නම් ඒ ඇති කියලා කියනවාද යන්තමට ඇසුනි.

Wednesday, April 26, 2006

යුද්ධයද සාමයද

කෆීර් යානයක් කන ගාවින් යනවා ඇහිලා ඇහැරුනා. කාලෙකට පස්සේ දැක්කේ. මහින්ද ජනාධිපති වුනාට පස්සේ දෙතුන්පාරත් ගුවන් තොටුපල වටේ කැරකුනාට උතුරට යනවා දැක්කේ නෑ. ඉස්සර නම් කෆීර් එකක් උතුරට ගියාම ආපහු එන්න ඕන වෙලාවත් දන්නවා. ඒ තරමට සද්දේ හුරුවෙලා තිබුනේ. මේ පාරනම් නග්ගපු එවා රවුමක් කරකවලා බැස්සුවේ නෑ. යුද්දේ පටන්ගත්තා කියලා මට තේරුනා.

මිනීමරු කොටි කල්ලිය විසින් ලංකාණ්ඩුව නැවතත් යුද්ධයකට කැඳවා තිබේ. යුද්ධයේ ආසන්නතම හේතුව හමුදාපතිවරයා වෙත මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීමයි. බෝම්බය එල්ලකලේ කවුරුන් විසින්දැයි මෙහි නොකියන ලද්දේ බීබීසීයට මෙන් එය හිතාගත නොහැකි නිසා නොවේ. සිංහලෙන් ලියා ඇති මෙය කියවන සියලු දෙනා එය හොඳින් ම දන්නා බැවිනි. සටන් විරාමය අස්සේ හතරවැනි ඊලාම් යුද්ධය ඇරඹුවේ මීට බොහෝ ඉහත වුවද යුද්ධයට ආණ්ඩුව කැඳවනු ලැබුයේ හමුදාපතිවරයාට එල්ල වූ ප්‍රහාරයත් සමඟය.


සාමහ සඳහා කැපවී ඇතැයි කියන එල්ටීටීය (මෙය පිලිගන්නා කවුරුවත් නැත. නමුත් මෙය දිගින් දිගටම වමාරන අය සිටිති) එක්වරම කිසිදු හේතුවක් නොදක්වා සාමයට පයින් ගැසුවේ ඇයි. මහින්ද චින්තයත් එක්ක සාකච්ඡා කිරීමෙන් තමන්ගේ ඉල්ලීම් ලබාගැනීමට නොහැකි බව ඒත්තු ගොස් ඇති නිසායැයි ඇතැමෙක් කියති. බටහිර රටවල් විවිධාකාරයේ තහනම් පනවාගෙන එන නිසායැයි ඇතැමෙක් කියති. ඇතැමෙකුට අනුව එල්ටීටීඊය තවදුරටත් සාමය සඳහා පෙනීසිටින අතර හමුදාපති ඝාතන තැත ද කදිරගාමර් ඝාතනය වැනි එක් සිද්ධියක් පමණකි.

දැන් ඉතින් ආණ්ඩුවේ ගුවන් ප්‍රහාරත් සමඟම ඔන්න ආණ්ඩුව යුද්දේ පටන්ගත්තා කියා මොරදෙන්නට එන්ජීඕ බත් බැලයෝ පොරකනු ඇත. කදිරගාමර් ඝාතනයේදීවත්, මේජර් මුතාල්ෆ් ඝාතනයේදී වත් හමුදාපතිට එල්ල කල බෝම්බ ප්‍රහාරයේදීවත් ඔන්න එල්ටීටීඊය යුද්දෙ පටන්ගත්තා කියන්න හිතුවේවත් නැති කොටින්ගෙන් නඩත්තු වෙන වන්දිභට්ටයෝ ගුවන් ප්‍රහාරවලින් පලවෙනි කොටි බංකරය විනාශ උන ගමන් අපොයි අම්මෝ අහිංසකයාගේ පැල ඉවරයි කියා උඩුබුරන්නට බලාගෙන සිටිති.

කෙසේවුවත් යුද්දේ පටන්ගත්තේ ඇයි. ඊනියා ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව ෂේප් කරගන්නේ නැතුව ආණ්ඩුවට යුද්දෙකට යන්න බෑ, ගියොත් අමාරුවේ වැටෙයි, ආධාර නවතියි කියලා කියන අය ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව තරහා කරගෙන එල්ටීටීඊයට යුද්දෙකට යන්න පුලුවන් දැයි සිතාබැලිය යුතුය. ආණ්ඩුවට වඩා යුද්දෙකදී ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව තරහා නොකරගැනීමට ක්‍රියාකල යුත්තේ කොටි සංවිධානයයි. ඔවුන්ගේ සියලු යුධමය සැපයුම් හා අරමුදල් ලැබෙන්නේ විදේශ රටවල් හරහායි. එනිසා ඇත්ත කතාව නම් එල්ටීටීඊයේ මෙම යුධ ආරාධනාව ඔවුන්ගේ කැමැත්ත කෙසේ වුවත් ඊනියා ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවගේ බලපෑමෙන් සිදුවූ දෙයක් බවයි. බටහිරයෝ මේ යුද්දේ පටන්ගන්න කලින් කල දේවල් එකිනෙක ගෙන බලමු. කැනඩාවේ කොටි තහනම, යුරෝපටය් තහනම් කිරීමේ සැලසුම් ආදිය පිලිවෙලට සිදුවෙනකොට අපි හිතන්නේ කොටි ජාත්‍යන්තරව කොන්වේගෙන යන බවයි. මේ සියලු දේවල් වලින් ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව කොටි විරෝදී බවක් පලකොට මහින්ද ගේ යුද්දෙට නොකියා හා කියන තත්වයක් මවා පාලා තියනවා. ඒ එක්කම කොට් සංවිධානය හමුදාපතිට මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ලකරනවා. ආණ්ඩුවත් ප්‍රතිප්‍රහාර පටන්ගන්නවා.

බටහිරයන්ට ලංකාවේ දැන් තියන ප්‍රධානම ප්‍රශ්ණේ තමයි මහින්ද චින්තනය. ඉතින් ඔවුන් කල්පනාකරන්නේ මේ මහින්ද චින්තනය ගෙදර යවලා ආයෙත් වතාවක් පරගැති චින්තනයක් මේ රටේ රජ කරවන්නේ කොහොමද කියලා. මහින්ද මේ විධියට සාමෙ කලොත් නම් ආත්මෙකට එලවන්න බැරි නිසා යුද්දෙකට ඇදලා දාලා කෑගහන්න හදන්නේ මෙන්න මිනී මරනවෝ කියලා. ඊට පස්සේ මේ රටේ ඉන්න අවජාතක එන්ජීඕ කාරයෝ ටිකයි ඊනියා ජාත්‍යන්තර ජනමාධ්‍යයයි එකතු වෙලා මානව හිමිකම් ආදී නොයෙක් ගජබින්න කියාගෙන රට පෙරලන්න හදාවි. රටට වඩා බඩ ගැන හිතන නායකයෝත් අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජන අරන් ඔකනේ අපි කිවිවේ, අපිට කරන්න දුනනෙත් නෑ නේ කියලා කියාවි. බඩු මිලත් ටික ටික ගනන් යන අතරම ආධාරත් සීමාකරලා මිනිස්සුන්ට පීඩනක් දැනෙන්න ඇරලා රට පෙරලන්න හදාවි. සමහරවිට විදේශ හමුදාවක් ගොඩබස්සන්න හිතාගෙන ඉන්නවද කියන්නත් බෑ.

ඉතින් කෙනෙක් හිතන්න පුලුවන් අපිට ගොඩයාමක් නැද්ද කියලා. සාමයත් බටහිර උගුලක්, යුද්ධයත් බටහිර උගුලක්. මේ උගුල් දෙකේ පැටලෙන්නේ නැතුව හරියට සාමය (එල්ටීටීඊය සමඟ මේක කරන්නට බැරි බව පැහැදිලිය) හෝ යුද්ධය කලොත් නම් ජයගන්න පුලුවන්. මෙහිදී වඩා වැදගත් වෙන්නේ ජනතාවගේ යුධ දේශපාලන දැනුම. ජනතාව සවිඥ්ඤාණිකව ප්‍රශ්ණය තේරුම් අරගෙන අවස්තාවාදීන්ටත් බටහිර මංකොල්ලකාරයිටවත් කඩේ යන්නේ නැතුව ජනාධිපතිතුමාට ශක්තිය ලබාදුන්නොත් අපට යුද්ධය ජයගන්න හැකිවෙනවා නියතයි.